Epic Australian Road Trip: Crossing the Nullarbor Plain

In my opinion the only way to experience the vastness of Australia is by driving. There is one main highway on the continent: Highway 1, which is the longest national highway in the world. It circumnavigates the country, connecting all mainland capitals. If you've got time on your side and a car at your disposal, it is the ideal way to see most of the country.

Fortunately when I was in Australia last year, I had both. In order to complete my plans of circumnavigating Australia I had to do a lot of driving, including driving in some very remote parts. This is when it becomes fun for me. I don't like driving in crowded cities or on highways full of traffic, but I absolutely love road trips. I like not having a clue when or where you'll be sleeping at night, cooking simple food on stoves and watching sunsets. But most of all I like the freedom that comes with road trips, the ability to change your mind every second and to do whatever you want whenever you want. I'm addicted to it.

Nullarbor en Kalgoorlie

Creedence Clearwater Revival is de ultieme road tripmuziek!

Zo, met die mededeling wil 'k toch wel even zeggen dat de rit door de Nullarbor een klein succesje was.

Op de belachelijk dure brandstofprijzen na was het wel compleet anders dan ik eerst gedacht had. De afstanden tussen roadhouses en dorpjes waren korter, er waren veel plaatsen om te stoppen en het weer was absoluut niet zo warm als verwacht. Normaal gezien is de gemiddelde dagtemperatuur in de zomer 40 graden, maar ik had meestal bewolking, wind en frisse temperaturen.
'k Had ook verwacht dat het een rit door de outback/woestijn zou zijn, maar dat was het ook niet. 't Was eerder een tripje door de bush, weliswaar met geen, of toch verwaarloosbaar weinig, bomen (maar er staan er wel degelijk enkelen...).

'k Zal hier ook even kort het verschil tussen de outback en de bush proberen uit te leggen. Soms is het moeilijk te bepalen waar het nu outback dan wel bush is. Australië kan qua klimaat, de tropische zone in het noorden buiten beschouwing gelaten, grofweg ingedeeld worden in drie delen (cirkels): gematigd met vruchtbare landbouwgrond, bush en outback. De buitenste cirkel bevindt zich aan de kusten en is de vruchtbare grond. Enkele tientallen kilometers landinwaarts verandert vrij snel dit in bush: dunner bevolkt, warmer, droger en met veel soorten struiken, bomen en dieren. Nog verder landinwaarts gaat de bush over in de outback, met zijn bekende rode grond en blauwe lucht. Hier woont, behalve boeren op gigantische boerderijen en in ruige outbackdorpjes, niemand. Zo kan je enkele duizenden kilometers verder gaan tot dat je aan de andere kant van Australië terug in de bush en nadien aan de kust uitkomt...

En zo ging het nog uren en kilometers door...

Great Australian Bight

Nullarbor

Nu zit ik ondertussen in Kalgoorlie, omgeven door het grootste gematigd woud ter wereld. Er leven hier meer dan 150 (!) verschillende eucalyptussoorten. Kalgoorlie heeft de grootste goudmijn van Australië. Het gebied hier wordt ook niet voor niets de Golden Outback genoemd. 'k Zal hier waarschijnlijk blijven tot zaterdagavond. Nadien trek ik verder naar het zuiden en dan dwars door de Wheatbelt richting Fremantle voor het Soundwavefestival begin maart. Daarna is het terug tijd om een maandje te werken, dit zal normaal gezien gebeuren in de buurt van Margaret River, een ander belangrijk wijngebied in Oz.

Foto's van de Nullarbor en die van de Golden Outback.

`k Heb ook nog enkele filmpjes van de Great Ocean Road, Grampians en Coorong geupload. Die staan in mijn eerste post vanuit Adelaide.